wtorek, 08 maj 2018 10:28

Historia powstania kościoła

Napisane przez
Oceń ten artykuł
(1 głos)

gotlib.jpg Gottlieb Kuczewski urodził się 3.09.1844 w Rummy (Prusy Wschodnie) jako syn rolnika Fritza Kuczewskiego. Przodkowie przybyli z Gratz w Austrii wygnani z powodu ich wyznania. Rodzina Kuczewskich osiedliła się w Rummy pow. Mrągowo. Kiedy światło apostolskiej prawdy znalazło dostęp w całych Niemczech i zaczęło przenikać również do Prus Wschodnich, niektórzy baptyści przybyli z gmin Stolzenberg i Rositten do Rummy. Ich nazwiska: Gross, Klang i Marquard. Ponieważ nie znali oni używanego na Mazurach języka mazursko-polskiego, dopytywali o mówiących po niemiecku mieszkańców. Oczywiście kierowano ich do rodziców Gottlieba Kuczewskiego, gdzie też znajdowali przyjazne przyjęcie. Przy tej okazji dawali goście świadectwo tego, że są ochrzczonymi w wierze chrześcijanami. W ten sposób mogli owi goście swoim gospodarzom wskazać drogę do Chrystusa, podczas kiedy gospodarze pomogli przybyłym baptystom w uzyskaniu poszukiwanych działek budowlanych. Rodzina Kuczewskich była również gotowa oddać do dyspozycji swój dom dla odbywania w nim spotkań wierzących. 
     

Dla rodziny Kuczewskich rozpoczął się nowy rozdział życia, kiedy rodzice i najstarszy syn Gottlieb wraz z innymi nawróconymi zostali w roku 1860 ochrzczeni w rytuale Nowego Testamentu przez kaznodzieję Weista. W rok potem nastąpiło założenie baptystycznej gminy wyznaniowej w Rummy. Stąd poszło radosne posłanie dalej, do Romanowen, Heldenfelde i okolicy.  Jako 19-letni Gottlieb Kzborgotlib.jpguczewski otrzymał zaproszenie do brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego w Londynie, żeby podjął wykształcenie jako kolporter Biblii dla terenów Bułgarii i Turcji, w których to krajach po ukończeniu kształcenia brał udział przez 7 lat. W roku 1871 Gottlieb Kuczewski wyjechał do Ameryki i uczęszczał tam do Seminarium Kaznodziejskiego Rochester, którego rektorem był profesor Rauschenbach. Każdy seminarzysta musiał sam troszczyć się o zakwaterowanie i wyżywienia. W czasie wakacji i czasu wolnego pracowali oni w pewnym tartaku żeby zarobić na swoje utrzymanie. Po 4-letnim okresie seminaryjnego kształcenia powróciło 8 Braci do Niemiec, wśród nich Bracia Gottlieb Kuczewski, Klaus Peters – do Berlina i Fetzer – do Hamburga. Utrzymywali oni wiernie kontakt, zarówno w radości i w smutku.
      W międzyczasie ewangelia rozprzestrzeniła się i umocniła w Romanowie i okolicy do tego stopnia, że mogła stać się w roku 1872 samodzielną gminą wychorelk.jpgznaniową. Kiedy Gottlieb Kuczewski w roku 1875 powrócił z Ameryki, wybrała go gmina Romanowo nowym kaznodzieją. Młody misjonarz zabrał się z dużą odwagą wiary do swojej pierwszej pracy gminnej. Członkowie i krąg przyjaciół mieszkali bardzo rozproszeni. Romanowo było małą wioską, bez szkoły i sklepów.     Jego małżonka, którą przeprowadziła się w roku 1877 z Bydgoszczy, była odważną kaznodziejową, biorąc na siebie wiele trosk i trudności tej prowincjonalnej gminy. 
Bóg błogosławił w sposób widoczny tę pracę, gmina rozrastała się wewnętrznie i na zewnątrz. Miastem powiatowym i najbliższą stacją kolejową w rejonie misyjnym był Ełk, leżący 22 km od Romanowa. Wszystkie podróże w celach ewangelizacyjnych, ale także wyjazdy na posiedzenia Komisji Kontrolnej Kasy Federalnej w Hamburgu, na które Gottlieb Kuczewski często był powoływany, rozpoczynały się na stacji kolejowej miasta powiatowego Ełk. Czasy wyczekiwania na odjazdy pociągów były praktycznie wykorzystywane poprzez wygłaszanie rozpraw, głoszenie świadectwa i osobiste rozmowy. Ta skromna służba głoszenia ludziom zbawienia w Chrystusie znalazła łaskawe uznanie Boże. W poniedziałki odbywał się w Ełku cotygodniowy jarmark. Wielu rolników z okolicy przywoziło tam swoje towary. Gottlieb Kuczewski jechał do Ełku razem z owymi chłopami i tak odbywały się w poniedziałki regularne zebrania domowe u tych prostych ludzi. Drogę powrotną z Ełku do Romanowa musiał najczęściej odbywać pieszo i to sam, poźnym wieczorem.
    
  Misyjny cel Gottlieb Kuczewskiego- uczynienie z Ełku głównego terenu misyjnego – był dla niego niemałą próbą wiary. Jego prośba pod adresem gminy Romanowo o przeniesienie siedziby gminy wyznaniowej do Ełku, nie znalazła u wielu braci i sióstr poparcia. Różnorakie próby zakwestionowania tej idei nie mogły Gottlieba Kuczewskiego zachwiać, lecz przeciwnie, utwierdzały go tym bardziej w jego wyznaniowym zamiarze. Wspierając się na łasce swego Boga przeprowadził się wraz ze swoją rodziną w roku 1883 do Ełku, do większego mieszkania przy ulicy Hauptstrasse (Ulica Główna) 103, w którym miały miejsce również zebrania misyjne. Jego dzielna małżonka prowadziła pod nieobecność męża krótkie nabożeństwa modlitewne. W nawiązaniu do nich i opierając się na  talencie muzycznym ćwiczyła wspólnie z gośćmi pieśni śpiewane w kościele. 

romanowo.jpg  Gmina Romanowo była teraz obsługiwana z Ełku a podróże oraz odwiedziny grup wyznaniowych w Dorszach, Junie itd. można było dzięki kolei łatwiej realizować. Z pomocą teściów, którzy przeprowadzili się do Ełku, zbudował Gottlieb obok poczty, Falkenstrasse 1 budynek mieszkalny, w którym była również zaplanowana sala dla ponad 100 osób z bezpośrednim wejściem. Szkółka niedzielna i grupa biblijna przeżyły tu swój początek. Z pewnością leżało w planach Boga, żeby rozkwitająca grupa wyznaniowa Ełk miała stać się samodzielną gminą wyznaniową. Pewien krąg Braci i SióstrgminyRomanowo reprezentował pogląd, że rodzina kaznodziejska Kuczewskich powinna się z powrotem do nich przenieść, jednak Gottlieb Kuczewski widział w mieście Ełk większe możliwości misyjne. Jego miłość i dążenie do pracy misyjnej na nowym terenie skłoniły do pozostania w Ełku. W ten sposób doszło z pomocą niektórych Braci i Sióstr z Romanowa do utworzenia w roku 1888 Gminy Wyznaniowej w Ełku. Z dużą odwagą i ufnością bożą rozpoczęła się tu nowa praca gminna. W Heldenfelde nowym kaznodzieją został wybrany kaznodzieja Frassa.
       Kiedy pewnego razu kaznodzieja Kuczewski szedł na nabożeństwo domowe z Ełku do Nowej Wsi Ełckiej, zaczepił chłopca pasącego stado bydła swojego wuja. Opowiadał mu o Zbawicielu mogącym odpuszczać grzechy, ukląkł z nim razem na ziemi i modlił się o uratowanie jego duszy. Każdo razowo w drodze na nabożeństwo domowe spotykali się obaj, rozmawiali o zbawieniu i razem się modlili. W najbliższym chrzcie wziął udział również ten młodzieniec - był to Friedrich Rockschiess. Friedrich Rockschiess razem z innymi nawróconymi ochrzczony w pewnym jeziorze przez Gottlieb Kuczewskiego. Gmina stała się znana dzięki dalszym publicznym chrzcinom. Czasem było obecnych wielu widzów jak też zakłócających porządek, którzy na sygnał prowodyra w czasie zanurzenia chrzczonego podnosili krzyk. W czasie innej uroczystości chrztu właściciele gospod zamierzali powystawiać stoły, żeby ofiarować napoje alkoholowe. W ostatniej chwili dowiedziało się o tym mieszkające tam rodzeństwo Kerimis i szybko wybrano inne miejsce chrztu nad jednym z wielu mazurskich jezior.
      
Szczególne uroczystości misyjne w niedzielne popołudnia musiały się odbywać w wynajętej dużej sali, ponieważ własny lokal zebrań był za mały. Błogosławieństwo boże spoczywało w sposób widoczny nad tą gminą. Było to życie w stanie pierwszej miłości gminy. W roku 1905 zbudowała ta prężna młoda gmina swój pierwszy Dom Boży łącznie z mieszkaniem dla kaznodziei. Kaznodzieja Juliusz Hermann, który przybył na otwarcie kościoła widział jej spokojne ładne położenie przy parku, naprzeciw sądu administracyjnego, wypowiedział się odpowiednio do sytuacji: „chyba diabeł przespał”. Kaznodzieja Kuczewski, który podczas swoich podróży misyjnych nie miał żadnego względu na własne zdrowie i oddawał wszystkie siły swojemu Panu, cierpiał już od wielu lat na chorobę woreczka żółciowego. Kuracja w Karlsbad ( Czechy) przyniosła tylko przejściową poprawę. Wcześniej niż chciał, musiał ograniczyć swoje zaangażowanie w pracy gminy. Po wyświęceniu Domu Bożego przejął kierowanie pracą gminy kaznodzieja Schmidt. Dalszą służbę w gminie Ełk przyjęli następujący bracia: Rohloff, Niemann, R. Pohl, E. Gezork, A Pawlitzki i F. Kul. Po 1945roku pracę prowadzili Jan Mickiewicz, Mikołaj Popko, Wacław Kozlej. Gmina Ełk łącznie z grupami zewnętrznymi liczyła przed wybuchem II wojny światowej około 500 członków. Po wojnie grupa wyznaniowa liczyła około 60 osób.spotkania.jpgW święto wniebowstąpienia 1938 roku obchodziła gmina Ełk pod kierownictwem swego ówczesnego kaznodziei A. Pawlitzkiego, zięcia założyciela gminy Gottlieba, pięćdziesięciolecie istnienia. Kaznodzieja Gottlieb Kuczewski umarł 1922 roku, a małżonka już 1907.Kościół w Ełku nie został uszkodzony w żadnej z wojen.Bogu niech będą dzięki, że On w Swojej łasce i miłości tam się objawia, gdzie ludzie gotowi są, również na przekór wielkim trudnościom, iść za Jego wolą.Cześć, moc i chwała wiecznie żywemu Bogu i Ojcu naszego Zbawiciela i Wybawcy Jezusa Chrystusa teraz i w wieczności.

Polskie nazwy miejscowości w tekście:

Rummy – Rumy pow. Mrągowo

Stolzenberg – Różanki

Rositten – niezn. Rosyjski obszar

Romanowen – Romanowo pow. Ełk

Heldenfelde - Romanowo pow. Ełk

Dorschen – Dorsze pow. Ełk

Junien – Junie pow. Giżycko

Neuendorf – Nowa Wieś Ełcka

Bromberg - Bydgoszcz

Czytany 118 razy